Wybierz swój region

- Wybierając region sortujesz wyświetlane informacje zawężając tylko do wybranego regionu

artykuły

- kategorie
- KNF wydała Rekomendację T dotyczącą dobrych praktyk w zakresie udzielania kredytów detalicznych, bazujących na zasadzie rzetelnego badania zdolności kredytowej klienta. Zarówno pogarszanie się portfela kredytowego jak i zjawisko przekredytowania wskazuje na potrzebę wprowadzenia Rekomendacji T, która ograniczy konkurowanie banków bezpieczeństwem kredytowania oraz wyznaczy standardy rzetelnej oceny zdolności kredytowej.
  
  Ograniczenie strat kredytowych.
  
  Analizy UKNF wskazują, że ocena zdolności kredytowej w niektórych bankach pozostawia wiele do życzenia. Występują przypadki niekompletnego i nieobiektywnego procesu akceptacji ryzyka. Zidentyfikowane słabości w zarządzaniu ryzykiem w bankach przyczyniły się do:
  
  §         nadmiernego zadłużania się klientów i przenoszenia problemów w ramach systemu finansowego (co może prowadzić do sytuacji obserwowanej w czasie kryzysu w USA),
  
  §         pogorszenia jakości portfeli kredytowych (głównie z powodu nadmiernego zadłużenia),
  
  §         wzrostu rezerw (strat) z tego tytułu.
  
  Dostosowanie się banków do Rekomendacji T pozwoli ograniczyć straty kredytowe.
  
  Ograniczenie zjawiska przekredytowania.
  
  Rekomendacja T wprowadza praktyki, które powinny być stosowane przez wszystkie banki. Ponadto, zjawisko przekredytowania może rzutować także na te banki, które w sposób konserwatywny podchodzą do udzielania kredytów. Utrata zdolności do spłacania zobowiązań oznacza, że klient przestanie obsługiwać swoje długi także w bankach, w których zaciągnął on kredyt na początkowym etapie, mimo zachowania przez nie wysokich standardów oceny ryzyka. To z kolei może prowadzić do wzrostu przeciętnego poziomu marż. Informacja o braku rzetelności w ocenie zdolności kredytowej rozprzestrzenia się na rynku, co przyciąga do banku mniej odpowiedzialnych oraz nieuczciwych klientów.
  
  Zaciąganie dalszych długów przez osoby, które nie mają środków na pokrycie dotychczasowych zobowiązań jest zjawiskiem społecznie niebezpiecznym. Ponadto, przekredytowany klient jest w gorszej sytuacji niż klient, który chwilowo utracił zdolność kredytową w wyniku jakiegoś zdarzenia. W przypadku klienta, który utracił zdolność do spłaty zobowiązań, ale jego zadłużenie jest na rozsądnym poziomie, istnieje możliwość restrukturyzacji długu. Odzyskanie źródła dochodów stwarza szansę rozwiązania problemu. Klient przekredytowany raczej nie daje takich perspektyw.
  
  Klient powinien wiedzieć o ryzyku, które ponosi.
  
  Rekomendacja T to dokument składający się z 25 zaleceń, z których każde jest rozpisane na kilka do kilkunastu podpunktów. Obejmują one kilka obszarów, takich jak: zarządzanie, ryzyko, zabezpieczenia, raportowanie, relacje z klientami oraz kontrola wewnętrzna. Klient powinien wiedzieć o ryzyku, które ponosi. Celem Rekomendacji T jest także podniesienie poziomu wiedzy klientów banków odnośnie ponoszonego przez nich ryzyka, a co za tym idzie - zwiększenia świadomości skutków akceptowanego przez nich ryzyka. Edukacja klientów powinna być realizowana zarówno w interesie klientów jak i samych banków, pozytywnie wpływając na stabilność sektora.
  
  Będzie mniej „złych kredytów”.
  
  Szacowany spadek akcji kredytowej w wyniku wejścia w życie Rekomendacji T to poniżej 5% w przypadku kredytów mieszkaniowych oraz poniżej 10% dla kredytów konsumpcyjnych, ale głównie w bankach skupiających się na agresywnej działalności w tym segmencie. Szacunki środowiska bankowego („80%”) nie są oparte na kompleksowej analizie, tylko są elementem lobbingu. W rzeczywistości ograniczone zostaną transakcje obarczone najwyższym poziomem ryzyka. Dodatkowo, spadek kredytów nieregularnych może oznaczać obniżenie ceny kredytu, uwzględniającej marżę na pokrycie kosztów ryzyka, co powinno wpłynąć na zwiększoną dostępność kredytów.
  
  Źródło: www.knf.gov.pl
  
  Czytaj też:
  
  Tekst rekomendacji T
  
  Kredyt konsumencki – nowe zasady
  
  Zmiany w przepisach
- Redakcja , 24.02.10